به دیدن کائوندا رفتم، ما رابطه بسیار نزدیکی با هم داشتیم، گاهی روزهای یک‌شنبه شخصا زنگ می‌زد و می‌گفت به دفتر او بروم. در این دیدار که آخرین ملاقات ما در دوره ریاست جمهوری کائوندا بود به وی آن‌چه در نیکاراگوا گذشته بود را یادآور شده و گفتم: غرب قصد دارد آن تجربه یعنی انقلاب مخملی را در زامبیا تکرار کند. کائوندا با همان غرور همیشگی خندید و به لهجه آفریقایی انگلیسی خود گفت: «من یک دموکرات ناب هستم. آن‌ها نمی‌توانند من را ساقط کنند، مردم زامبیا با من هستند.» اما این طور نشد و تبلیغات گسترده رسانه‌ای به عنوان ابزار قدرت نرم، کار خود را کرد و کائوندا شکست خورد.